กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมกรรโชกพัดอยู่นานเท่าใดก็ไม่มีใครรู้ หน้าต่างและประตูในยุคนี้ไม่ได้ปิดสนิทนัก ไม่นานฝนตกหนักก็ไหลทะลักเข้ามาในบ้านตามร่องประตูและร่องหน้าต่าง
พื้นของจุดพักพิงทั้งแห่งมีน้ำขังเต็มไปหมด
แต่ไม่มีใครบ่น ผู้หญิงต่างพากันหยิบไม้กวาดออกมากวาดน้ำ
ภายในบ้านมืดสนิท มีเพียงตะเกียงน้ำมันประปรายที่ส่องประกายแสงอ่อน ๆ
ทั่วทั้งจุดพักพิงเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เหล่าผู้ชายช่วยกันดันประตู ส่วนผู้หญิงก็ก้มหน้าก้มตากวาดน้ำ
ส่วนเด็ก ๆ ที่ปกติชอบเล่นซุกซนกัน ในเวลานี้กลับเงียบผิดปกติ
ทุกคนต่างสวดภาวนาให้ไต้ฝุ่นผ่านไปโดยเร็ว
แต่พายุกลับราวกับไม่มีทีท่าว่าจะจบลง ยิ่งพัดก็ยิ่งรุนแรงขึ้นทุกที
หัวใจของทุกคนพลอยสั่นสะท้านตามแรงกระหน่ำครั้งแล้วครั้งเล่า