กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอคำพูดนี้จบลง ทั้งสามคนที่กำลังพูดคุยหัวเราะกันอยู่ในห้องครัวก็เงียบลงทันที บรรยากาศพลันกระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง
แม้จงจวี๋ฮวากับหลินชิวเหลียนจะไม่คิดว่าลำไส้หมูในมือซูหร่านหร่านเป็นของดีอะไร แต่พวกเธอก็ไม่ได้ไร้มารยาทถึงขั้นวิจารณ์ต่อหน้า
อย่างมากเดี๋ยวพวกเธอก็แค่ไม่คีบอาหารจานนี้กิน
แต่โจวฮวาฉวินเดิมทีก็มาจากในเมือง หลังจากติดตามกองทัพมาก็ได้เป็นครูโรงเรียนประจำตำบล ในใจจึงย่อมมีความหยิ่งทระนงเพิ่มขึ้นหลายส่วน
เวลานี้เมื่อเห็นซูหร่านหร่านกำลังขยำสิ่งของรูปทรงยาวสีดำคล้ำและส่งกลิ่นเหม็น เธอก็รู้สึกคลื่นไส้จนแทบไม่ไหว
ซูหร่านหร่านไม่ได้ใส่ใจ เพียงพูดเรียบ ๆ ว่า “ลำไส้หมู”