กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหร่านหร่านเงยหน้ามองไป คนที่มาไม่ใช่หลี่เสวี่ยชิวกับอวี๋เจิ้งจวินแล้วจะเป็นใครได้อีก?
“ไม่…” สะดวก!
คำพูดของเธอยังไม่ทันจบ หลี่เสวี่ยชิวก็ดึงอวี๋เจิ้งจวินมานั่งลงตรงข้ามเธอ
“ถ้าไม่ถือสาก็ดี วันนี้คนเยอะเกินไปจริง ๆ”
ส่วนอวี๋เจิ้งจวินที่ถูกเธอดึงให้นั่งลง กลับรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
“เสวี่ยชิว ฉันเห็นตรงนั้นยังมีที่อยู่ ไม่อย่างนั้นเราเปลี่ยนที่กันไหม?”
ดูเหมือนสหายซูจะมาพร้อมกับพี่เสิ่น พวกเรามานั่งตรงนี้จะดูเป็นเรื่องอะไรกัน?
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เสวี่ยชิวก็อดกลอกตาไม่ได้
“ถ้านายอยากไปก็ไปเอง ฉันจะนั่งตรงนี้”
เมื่อเห็นว่าเธอดูเหมือนจะอารมณ์เสียอีกแล้ว อวี๋เจิ้งจวินจึงไม่กล้าพูดเรื่องย้ายออกไปอีก