กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 430 เปลี่ยนเป็นเขา เขาก็ไม่กลับ
ชุนจ่างยืนอยู่ข้างป้าหวัง เขาทำหน้าตึง ตวาดใส่หวังเอ้อร์ “ไสหัวไป อย่ามาขายหน้าแถวนี้ ถ้าแกยังเอาแต่โวยวาย เงินปันผลปีหน้า จะหักเงินแกเสีย”
ประโยคนี้ราวกับบีบจุดตายของหวังเอ้อร์ไว้ เขาตกใจจนหน้าซีดเผือด รีบพูดทันที “ผม ผมไม่ได้พูดโกหก ผมสำนึกผิดแล้วจริงๆ”
ชุนจ่างปรายตามองป้าหวังที่หน้าตาสดใสมีน้ำมีนวล อยู่ที่เมืองหลวงห้าปี เธอดูเด็กลงกว่าเมื่อห้าปีก่อนเสียอีก
เปลี่ยนเป็นเขา เขาก็ไม่กลับเหมือนกัน
“ปีนั้น แม่ของพวกแกก็เคยพูดไว้แล้ว ว่าต่อไปจะไม่กลับไปอีก เธอไม่ได้แค่พูดเท่านั้น แต่ใช้การกระทำบอกพวกแกมาตลอด”
ลูกชายหลายคนของตระกูลหวังเดินกลับไปอย่างหมดอาลัยตายอยาก