ตอนที่ 429 ทำไมถึงกินไม่ได้ล่ะ

ตอนที่ 429 ทำไมถึงกินไม่ได้ล่ะ

เซี่ยซือเยว่ได้ยินดังนั้น ก็แทบจะหัวเราะด้วยความโกรธ “ยัยหนู ถ้าลูกทำตัวให้ดีกว่านี้สักนิด ไม่กินจนฟันผุ แม่ก็คงไม่ถึงขั้นไม่ให้ลูกกินลูกอมหรอก”

เสวี่ยเสวี่ยเอามือปิดปาก พูดอู้อี้ไม่ชัดว่า “ไม่ใช่อย่างนั้นเสียหน่อย”

เซี่ยซือเยว่หันหลังเดินจากไป

ไม่เถียงกับเด็ก

เช้าวันรุ่งขึ้น

เซี่ยซือเยว่เพิ่งถึงสำนักงาน ก็ได้รับโทรศัพท์จากชุนจ่าง “สวัสดีครับ ผมขอสายเซี่ยซือเยว่”

เซี่ยซือเยว่จำเสียงของชุนจ่างได้ “ชุนจ่าง มีธุระอะไรกับฉันหรือคะ”

เสียงตื่นเต้นของชุนจ่างดังมาจากปลายสาย “อาเยว่ โรงเรียนอนุเคราะห์แห่งความหวังที่คุณให้คนสร้างสร้างเสร็จแล้ว โรงพยาบาลก็สร้างเสร็จแล้วเหมือนกัน

นายอำเภอหวังอยากให้คุณมาที่นี่สักหน่อย”