กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 89 เขาจงใจ
เซี่ยปินถูกชายหนุ่มจ้องมองจนรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว เขาเอ่ยอย่างระแวดระวัง “มองอะไรกัน ไม่เคยเห็นคนหล่อหรือไง?”
ชายหนุ่มยิ้มพลางละสายตากลับมา “ฉันชื่อฟ่านถง เป็นเพื่อนทหารของฮั่วเหยียน นายเรียกฉันว่าพี่ฟ่านก็ได้”
“ถังข้าวเหรอ? ถ้างั้นมื้อหนึ่งนายต้องกินข้าวกี่ชามล่ะ? แปดชามหรือสิบชาม?” เซี่ยปินกะพริบตากลมโตสุกใส เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ฟ่านถงหน้าเจื่อนไปทันที เสียงวรรณยุกต์ก็ไม่เหมือนกัน ทำไมถึงยังฟังผิดได้อีก?
เขากัดฟันกรอด ก่อนจะเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาหนึ่งประโยค “ไม่ใช่ถงที่แปลว่าถัง แต่เป็นถงที่แปลว่าเห็นด้วยต่างหากล่ะ”
เซี่ยปินเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “เหมือนกันแหละน่า ไม่เห็นต้องจริงจังขนาดนั้นเลย”
ฟ่านถงสงสัยว่าเขาจงใจกวนประสาท