กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 60 จะเรียกบรรพบุรุษเธอมาทำไม
ท่าทางอวดดีของเซี่ยซือเยว่ไปกระตุ้นต่อมโมโหของหานหยา แววตาของหล่อนมืดทะมึน เงื้อมือขึ้นฟาดออกไป
ยังไม่ทันที่เซี่ยซือเยว่จะตอบโต้ ฟ่านเหล่ยก็พุ่งเข้ามาคว้ามือหานหยาไว้ “เธอเป็นใครน่ะ! ทำไมถึงมาตบตีคนอื่น?”
ฟ่านเหล่ยเพิ่งมาถึงโรงเรียน ไม่รู้จักหานหยาก็เป็นเรื่องปกติ
ฟ่านเหล่ยเติบโตมากับการทำไร่ทำนา แรงมือจึงค่อนข้างเยอะ หานหยาเจ็บจนร้องโอดโอย น้ำตาไหลริน “ปล่อยฉันนะ!”
ฟ่านเหล่ยไม่ค่อยไว้ใจหานหยา “เธอรับปากฉันก่อนสิ ว่าจะไม่ตบตีคนอื่นอีก ฉันถึงจะปล่อย!”
หานหยาเจ็บจนทนไม่ไหว จำใจต้องยอมจำนน “ได้ ฉันรับปาก”
ฟ่านเหล่ยค่อย ๆ ปล่อยมือหล่อน
พอหานหยาเป็นอิสระ ก็เห็นว่าข้างหลังฟ่านเหล่ยมีหลุมอยู่ แววตาของหล่อนทอประกายอาฆาตมาดร้าย ใช้ตัวพุ่งเข้าชนฟ่านเหล่ย