กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 59 ฉันก็จะภูมิใจแบบนี้แหละ เธอจะยุ่งอะไรด้วย
ฮั่วเหยียนใช้เท้ายันพื้น เพื่อให้จักรยานหยุดนิ่ง
ใบหน้าที่แข็งกร้าวของเขาถูกปกคลุมไปด้วยความโกรธเกรี้ยวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน รอบกายแผ่ซ่านไอเย็นยะเยือกอย่างเห็นได้ชัด “อยากตาย ในแม่น้ำไม่มีฝาปิด
กระโดดลงไปเลยสิ มาขวางหน้าฉันทำไม?”
หัวใจของหานหยาราวกับถูกใครเอามีดมากรีด เจ็บปวดเจียนตาย
พวกเขานั่งโต๊ะเดียวกันมาตั้งสองปี เขาถึงกับจำหล่อนไม่ได้งั้นเหรอ!
“พี่ฮั่วเหยียน...” หานหยาเพิ่งจะเรียกออกไปได้แค่สามคำ ก็เห็นว่าสีหน้าของฮั่วเหยียนยิ่งทวีความน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ นัยน์ตาที่ลึกล้ำคู่ดั่งงูพิษ
มองหานหยาจนเสียวสันหลังวาบ “ฉัน ฉันหานหยา เพื่อนร่วมชั้นตอนมัธยมปลายของนายไง”
ตั้งแต่เด็กฮั่วเหยียนเป็นคนดื้อรั้นซุกซน แต่ผลการเรียนก็ดีเยี่ยมจริง ๆ