ตอนที่ 32 เขารู้สึกว่าตัวเองใช้ชีวิตเหมือนเป็นผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่ง

ตอนที่ 32 เขารู้สึกว่าตัวเองใช้ชีวิตเหมือนเป็นผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่ง

เซี่ยหมิงเลี่ยงฟาดมือเข้าไปอีกฉาด

“หุบปาก—”

ไม่เห็นหรือว่าเขากำลังรำคาญอยู่?

ยังจะมาเจี๊ยวจ๊าวน่าหนวกหูอยู่ได้!

เด็กผู้ชายอะไรนี่น่ารำคาญที่สุด สู้เด็กผู้หญิงที่เชื่อฟังไม่ได้เลย

เพียงแค่คิดว่าลูกสาวต้องยอมแต่งงานกับชายหยาบกระด้างเพื่อแลกกับเสบียง

เซี่ยหมิงเลี่ยงชายชาตรีผู้แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าก็ถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาหนึ่งหยด

เซี่ยปินที่เพิ่งโดนตบไปอีกฉาดก็ไม่กล้าแม้แต่จะผายลม เขายัดจดหมายใส่มือหลิวจิ้ง แล้วหันหลังเดินไปสำนึกผิดเงียบๆ อยู่ด้านข้าง

ทุกครั้งก็เป็นแบบนี้ ขอเพียงท่านพ่อผู้ยิ่งใหญ่โกรธ เขาก็ต้องไปสำนึกผิดอยู่เงียบๆ