เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 31 ถูกทุบตีอย่างงงๆ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเตาผิง หรือเป็นเพราะสัมผัสโดนร่างกายของฮั่วเหยียน เซี่ยซือเยว่จึงรู้สึกราวกับว่าทั่วทั้งร่างกำลังลุกเป็นไฟ
ร้อนจนทนไม่ไหว บนหน้าผากมีหยดเหงื่อซึมออกมาอย่างเบียดเสียดกันแน่น
เซี่ยซือเยว่ชักมือข้างหนึ่งออกมากระพือลม ถอนหายใจเบาๆ “ทรมานคนตายชัดๆ”
แม้ฮั่วเหยียนจะอยู่ในสภาพหมดสติไม่ฟื้น แต่ก็ยังมีความรู้สึกตัว สามารถรับรู้ได้ว่ามีคนกำลังเช็ดไปเช็ดมาบนร่างกายของเขา
มือที่อ่อนนุ่มสัมผัสโดนร่างกายของเขา เลือดลมราวกับเด็กดื้อรั้นที่เอาแต่วิ่งพล่านไปทั่ว
เขาอยากลืมตา แต่เปลือกตากลับหนักอึ้งราวกับมีน้ำหนักพันจิน ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ลืมไม่ขึ้น
“อาเหยียน อาเหยียน...”
มีคนครางแผ่วเบาอยู่ข้างหู น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล แฝงความผูกพันท่ามกลางความเงียบเหงา ลึกซึ้งตรึงใจ
ฮั่วเหยียนที่หมดสติไม่ฟื้นมีจังหวะการเต้นของหัวใจเร็วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาสงบลงในชั่วพริบตา