กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 15 เซี่ยซือเยว่ลงมือทั้งเร็วและเหี้ยม
ต้าหวงพยักหน้าราวกับรู้ภาษาคน
เซี่ยซือเยว่หันไปมองที่หน้าต่าง
เสื้อผ้าเก่าที่ตอกปิดไว้หลุดลอกออกไปชิ้นเล็กๆ
เผยให้เห็นช่องโหว่ขนาดเท่ากำปั้น
เธอหลบไปที่มุมอับ หยิบเข็มปักผ้าออกจากมิติพิเศษ แล้วค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้
คนที่อยู่ข้างนอกแนบตัวชิดกับเสาไม้กลมของหน้าต่าง
“เอ๊ะ คนล่ะ หายไปไหนแล้ว”
เสียงเบามากจนมีแต่ตัวเขาเองเท่านั้นที่ได้ยิน
จู่ๆ เงาดำร่างหนึ่งก็ปกคลุมลงมา