กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 14 มีคนกำลังจะโชคร้าย
แสงไฟฉายส่องไปที่ร่างเงาดำ
เขาสวมหมวกสาน ใส่เสื้อผ้าฝ้ายสีดำ หน้าตาธรรมดา แววตาดูเจ้าเล่ห์หลุกหลิก
คนคนนี้คืออันธพาลประจำหมู่บ้าน อายุราวๆ ยี่สิบห้าปี วันๆ ไม่ยอมทำงาน เกียจคร้านและเอาแต่กิน
“โอ๊ะ สะใภ้สาม มืดค่ำป่านนี้ไม่หลับไม่นอน มาทำอะไรที่นี่ล่ะ” อันธพาลใช้น้ำเสียงหยอกล้อลอยชาย สายตามองเซี่ยซือเยว่หัวจรดเท้าอย่างไม่ประสงค์ดี
เขายิ้มอย่างมีเลศนัย “หรือว่าเธอรู้ว่าพี่ชายจะมา เลยมารอพี่ชายที่นี่โดยเฉพาะล่ะ”
เซี่ยซือเยว่มองอันธพาลอย่างระแวดระวัง “ไสหัวไป อย่ามาขวางทางฉัน”
อันธพาลขยับเข้ามาใกล้หนึ่งก้าว ยื่นมือทำท่าจะคว้าตัวเซี่ยซือเยว่ เธอถอยหลังไปหนึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ แสงไฟฉายสาดเข้าตาของอันธพาล