กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 เจ็บใจอยู่สามวินาทีเต็ม
ไป๋โย่วโยวขัดจังหวะพวกเขาอย่างหงุดหงิด “เรื่องพวกนี้พวกเจ้ากลับไปค่อยพูดกันได้หรือไม่?”
นางไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร เดินไปหยุดตรงหน้าเถ้าแก่ร้าน
“โรงเตี๊ยมของเจ้ามีปัญหาแท้ ๆ เมื่อวานยังกล้าเรียกเก็บเงินพวกเราถึงสามเท่า”
นางแบมือออก “คืนเงินมา”
ทุกคนในที่นั้นเงียบกริบ
ไม่สิ คุณหนูใหญ่ เจ้ายังขาดเงินแค่นี้หรือ???
ไป๋โย่วโยวเห็นสีหน้าพวกเขาก็แค่นเสียง “ข้าไม่ได้ขาดเงินแค่นี้ แต่ไม่ได้หมายความว่าข้าชอบถูกเอาเปรียบ”
เจ้าเมืองสือมองเถ้าแก่ร้านที่ถูกคนของตนควบคุมตัวไว้ แล้วเอ่ยอย่างจนใจว่า
“แม่นาง เขาเก็บเงินเจ้าไปเท่าไร?”