กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 ยากจะไม่ให้ผู้คนสงสัยจริง ๆ…
เช้าตรู่วันถัดมา
ไป๋โย่วโยวลืมตาขึ้นจากการนั่งขัดสมาธิบำเพ็ญเพียรบนเตียง มองไท่หลิงที่นอนแผ่อย่างสบายอยู่บนเตียง และหินแสงจันทร์หลายก้อนที่มันเก็บกลับมาแล้วโยนทิ้งไว้บนพื้น ก่อนเอ่ยถามเพื่อแสวงมรรคาว่า
“ตอนเก็บหินพวกนี้กลับมา สังเกตเห็นอะไรผิดปกติหรือไม่?”
ไป๋โย่วโยวลุกขึ้น ก้มเก็บหินแสงจันทร์บนพื้น
ขุนพลวิญญาณไท่หลิงพลิกตัวกลับด้านแล้วตอบว่า “ไม่พบ”
นางพยักหน้า เก็บไท่หลิงกลับเข้าไปในกำไล จากนั้นถอนเขตอาคมและค่ายกลในห้อง ก่อนออกจากห้องไปเรียกจินข่ายเสวียนกับจ้าวฮวนฮวน
เถ้าแก่ร้านเมื่อคืนยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ เปลือกตาหย่อนคล้อย ดูไร้เรี่ยวแรงขณะขยับลูกคิดในมือ
เมื่อได้ยินเสียงคนลงบันได เถ้าแก่ร้านก็รีบมองไป