เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 ครึกครื้นดีแท้
กุ่ยเชอพาฉู่เหิงที่บาดเจ็บสาหัสกลับมายังถ้ำพอดีกับที่ใช้พลังสะสมจนหมด
ฉู่เหิงยื่นมือรับไข่กุ่ยเชอที่ร่วงจากกลางอากาศเพราะสูญเสียพลังค้ำจุน แล้วเก็บมันกลับเข้าไปในมิติเก็บของ
บาดแผลจากดาบตรงหน้าอกยังคงมีเลือดไหล เขาพยุงตัวกับผนังถ้ำ ยัดโอสถเม็ดหนึ่งเข้าปาก แล้วนั่งขัดสมาธิเริ่มรักษาบาดแผล
พลังวิญญาณเพิ่งไหลเวียนตามเส้นลมปราณได้ครึ่งรอบ จู่ ๆ กลิ่นอายของเขาก็ปั่นป่วน กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง
เสียงของท่านผู้เฒ่าซ่งดังขึ้นได้จังหวะพอดี “คิดไม่ถึงว่าปราณดาบของนางจะร้ายกาจถึงเพียงนี้ ถึงกับทำให้เส้นลมปราณของเจ้าได้รับบาดเจ็บโดยตรง”
ฉู่เหิงเช็ดเลือดตรงมุมปากอย่างไร้สีหน้า หยิบโอสถสีเขียวเม็ดหนึ่งออกมาโยนเข้าปาก
“ท่านผู้เฒ่าซ่งดูออกหรือไม่ว่านางฝึกเพลงดาบชนิดใด”
ท่านผู้เฒ่าซ่งกล่าวว่า “ดูไม่ออก ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน”
ฉู่เหิงกล่าวว่า “แม้แต่ท่านก็ไม่เคยเห็นหรือ”