กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 พวกเจ้ารักกันเกินไปแล้วจริง ๆ
ไป๋โย่วโยวเห็นไข่สีม่วงตั้งแต่ตอนที่มันใกล้เข้ามา จึงขว้างยันต์อสนีใส่มันแผ่นหนึ่ง
ไท่หลิงบินกลับมาข้างกายไป๋โย่วโยว นางยื่นมือไปรับกระดูกหงส์ แล้วโยนใส่กำไลทันทีโดยไม่แม้แต่จะมอง
หลังหลบยันต์อสนี ไข่สีม่วงก็พบว่ากลิ่นอายของกระดูกหงส์หายไป ปีกของมันชะงัก ก่อนจะมีเสียงร้องแหลมเล็กดังออกมาจากในไข่
ฉู่เหิงที่มาถึงล่าช้าเห็นไป๋โย่วโยวแล้วชะงักไปชั่วขณะ
ท่านผู้เฒ่าซ่งกล่าวว่า “มาช้าไปแล้ว ถูกไป๋โย่วโยวเอาไป”
ฉู่เหิงยืนอยู่ข้างไข่สีม่วง ตบปลอบมันเบา ๆ
พลางส่งกระแสเสียงถามท่านผู้เฒ่าซ่งว่า “ท่านผู้เฒ่าซ่ง มาถึงที่นี่แล้ว ท่านพอจะเดาได้หรือไม่ว่าสิ่งนั้นคืออะไร?”