เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1274 การทดลองของเฉาซิง และการกลายพันธุ์ของบรรพชนโลหิต
เฉาซิงปรายตามองเพียงแวบเดียวโดยไม่สนใจเสียงร้องโหยหวนของมัน เขาค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้
ยิ่งเข้าใกล้ กลิ่นคาวเลือดที่โชยมาก็ยิ่งรุนแรงจนแทบจะจับต้องได้ แต่เขากลับเมินเฉยต่อมันอย่างสิ้นเชิง
เพียงพริบตา เขาก็มาหยุดอยู่ห่างจากดวงตาเดียวขนาดมหึมาของบรรพชนโลหิตไม่ถึงหนึ่งเมตร
เฉาซิงมองลงไปยังสัตว์ประหลาดที่เคยรุกรานระนาบหลักมานับครั้งไม่ถ้วน สร้างความเจ็บปวดและความหวาดกลัวให้แก่สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนด้วยสายตาที่เย็นชา
เขาประคองหัวใจดวงนั้นไว้ในมือแล้วยื่นออกไปช้าๆ หัวใจสีน้ำเงินเข้มเต้นตุบๆ อย่างรุนแรง ราวกับว่ามันกำลังหิวกระหายอย่างหนัก
"ไม่! เอาไอ้ของปีศาจนั่นออกไป! เอาออกไปเดี๋ยวนี้!"
"ข้ายอมดับสูญไปเสียยังดีกว่าต้องถูกสิ่งนี้แปดเปื้อน!"
บรรพชนโลหิตดูเหมือนจะมีความหวาดกลัวต่อหัวใจดวงนี้จากสัญชาตญาณ ต่อให้ถูกพลังของจีซินเยว่กดทับอยู่ มันก็ยังขัดขืนอย่างบ้าคลั่ง ทว่าเฉาซิงเพียงแค่ใช้นิ้วแตะเบาๆ แล้วเอ่ยว่า "แช่แข็ง"
วินาทีต่อมา ร่างกายอันมหึมาของบรรพชนโลหิตก็ถูกแช่แข็งจนหมดสิ้น แม้แต่ความหวาดกลัวในดวงตาเดียวนั้นก็ถูกสตัฟฟ์ไว้กับที่