เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1273 ปลุกพลังวิญญาณมาร มังกรโลหิตร่ำไห้!
เฉาซิงตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว เขาไม่คิดจะขัดขวางการกระทำของหอกมารอีกต่อไป ปล่อยให้มันกลืนกินทะเลเลือดต่อไปตามใจชอบ
ส่วนการสูญเสียจุดฟาร์มเลเวลไปหนึ่งจุดนั้น ก็ไม่ได้น่าเสียดายอะไรนัก
อย่างที่เคยกล่าวไป ความเร็วในการให้กำเนิดทหารใหม่ของมิติโลหิตแห่งนี้ไม่ได้รวดเร็วอย่างที่คิด ต้องอาศัยการสะสมเวลาจำนวนมาก มิติที่ชั่วร้ายเช่นนี้หากปล่อยทิ้งไว้โดยไม่จัดการ เกรงว่านานวันเข้าจะกลายเป็นภัยพิบัติ
ดังนั้น การชำระล้างให้สิ้นซากจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
ในขณะเดียวกัน ณ ใจกลางของมิติโลหิต ภายในส่วนลึกของวิหารเทพทะเลเลือดที่เคยถูกหอกของจูเลียตแทงทะลุ ก็มีเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งดังขึ้น
“ไม่... ต้นกำเนิดทะเลเลือดของข้า... พวกเจ้าทำแบบนี้ไม่ได้!”
“ไอ้สารเลว... แกเป็นใครกันแน่? ข้ากับแกไม่มีความแค้นต่อกัน เหตุใดต้องลงมือกับโลกของข้า!”
“หยุดเดี๋ยวนี้! โฮก!!!”
เสียงนั้นราวกับเสียงร้องของสัตว์ป่า และยังเหมือนเสียงโหยหวนของวิญญาณอาฆาตหลายหมื่นตน สร้างความรู้สึกหนาวเหน็บจนขนลุก