เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1050 「ความกลัวไม่ใช่จุดอ่อน แต่เป็นยาดีที่ช่วยให้เจ้ามีสติอยู่เสมอ……」
「ทะ————ท่านพ่อ————?」
เสียงของเบอเจสั่นเครือ เจือไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ในวินาทีนี้ ราวกับว่าเขากลับไปสู่วัยเยาว์ กลับไปสู่ช่วงเวลาที่ไร้ความกังวลที่สุดในชีวิต
ทว่า ผู้เป็นพ่อที่เคยสูงตระหง่านดั่งขุนเขาในความทรงจำ กลับดูไม่เหมือนกับที่เขาจินตนาการไว้
นักรบผู้ยิ่งใหญ่ วีรบุรุษในตำนาน ความภาคภูมิใจของเผ่าโนนผู้นี้ ในยามนี้กลับดูอ่อนแอเหลือเกิน แม้แต่จะยกแขนขึ้นยังทำได้อย่างยากลำบาก
แต่ชายตรงหน้ากลับไม่มีท่าทีท้อถอยแม้แต่น้อย บนใบหน้ายังคงไว้ซึ่งความมุ่งมั่นของนักรบ
「อย่าเสียใจไปเลย เจ้าลูกชาย」
เขาพยายามยกมือขึ้นอย่างยากลำบาก ลูบไล้ใบหน้าของเบอเจเบาๆ: 「เจ้าทำได้ดีมากแล้ว ดีจนเกินกว่าที่พ่อคาดหวังไว้เสียอีก————」
「จงพยายามต่อไป————สืบทอดพลังของพ่อ แล้วต่อกรกับดรอมา————」