เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 - เขา หลี่ชิงอวิ๋น ไม่เคยเป็นสุภาพบุรุษ
เขา หลี่ชิงอวิ๋น ไม่เคยเป็นสุภาพบุรุษ
ซาหลุนแอบมองพวกเขาอยู่หลังพุ่มไม้หลายต้น เขาเห็นเรื่องทั้งหมดตั้งนานแล้ว
จนกระทั่งจางเอ้อร์โก่วร้องไห้จนเสียงแหบพร่าในที่สุด เขาวิงวอนหลี่ชิงอวิ๋นราวกับกำลังขอร้องปู่ย่าตายาย สาบานว่าจะไม่ยุแยงให้แตกแยกอีก จะไม่พูดให้ร้ายหลี่ชิงอวิ๋นอีก และรับรองว่าจะไม่บอกผู้ใหญ่ในบ้าน ทั้งยังไม่กล้าแก้แค้นอีกต่อไป หลี่ชิงอวิ๋นจึงยอมปล่อยเขา
ส่วนจางเอ้อร์โก่วจะกล้าแก้แค้นหรือไม่นั้น หลี่ชิงอวิ๋นไม่สนใจแม้แต่น้อย
เขาเป็นคนที่กลัวการแก้แค้นหรือ?
กลัวเสียที่ไหนกัน!
หลี่ชิงอวิ๋น ไม่ว่าจะเป็นในชาติก่อนหรือในชาตินี้ ก็ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าคำว่า ‘กลัว’ เขียนอย่างไร
เขารู้เพียงเอาคืนผู้ที่ทำร้ายตน ตาต่อตาฟันต่อฟัน และรู้จักประเมินสถานการณ์