กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 76 คุณชักจะไม่รู้บุญคุณคนเกินไปหน่อยแล้ว
หลังจากให้น้ำเกลือครบสี่ขวด จวงหยวนก็ไข้ลดสนิทแล้ว เพียงแต่โรคภัยจากไปช้าเหมือนสาวไหม พอไข้ลดทั่วร่างของเธอก็เหงื่อท่วมจนเหนียวเหนอะหนะไปหมด อีกทั้งไม่ได้กินข้าวมาทั้งวัน คนทั้งคนจึงเหมือนลูกบอลปล่อยลม อ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว
พ่อจวงไม่พูดอะไรอีก พยุงจวงหยวนออกจากโรงพยาบาลร่วมกับแม่จวง ที่ประตูใหญ่พ่อจวงเอ่ยขอบคุณเว่ยชิงเฉินอย่างเกรงใจแล้วเตรียมพาลูกสาวกลับบ้าน
อู๋เทียนเฮ่ารู้ตัวว่าผิด ไม่กล้าพูดอะไรเลย ยังคงเดินคอตกตามหลังมา จนกระทั่งจวงหยวนเข้าไปนั่งที่เบาะหลัง เขาถึงค่อยเดินเข้าไปพูดกับพ่อตาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “พ่อครับ ผม ผม”
“ไม่ต้องผมแล้ว แกจะไปทำอะไรก็ไปทำเถอะ ฉันมารับลูกสาวฉันกลับบ้าน ไม่ต้องให้แกมาวุ่นวาย” พูดจบพ่อจวงก็ปิดประตูหลัง เข้าไปในที่นั่งคนขับแล้วขับรถจากไปทันที