กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 75 เธอบอกฉันสิ ฉันจะไปรับเธอกลับบ้าน
จวงหยวนได้ยินคำพูดของเว่ยชิงเฉินก็กุมศีรษะพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอู้อี้ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ทั้งวันเอาแต่นอนสะลึมสะลือ มึนงงมาตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้แล้ว”
ลำคอของจวงหยวนเจ็บแปลบ ยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกน้อยใจ น้ำตาใสสองสายจึงไหลอาบพวงแก้มที่แดงก่ำเพราะพิษไข้
ชายหนุ่มสองคนรีบเข้าไปช่วยพยุงแขนคนละข้าง ช่วยกันพยุงจวงหยวนส่งโรงพยาบาลอย่างทุลักทุเล
อู๋เทียนเฮ่าอารมณ์เสียเพราะโทรศัพท์ที่แม่โทรมาหาเมื่อตอนบ่าย บอกว่าจวงหยวนไม่ทักทายเธอแล้วยังไม่ยอมตื่น แถมยังล็อกห้องขังตัวเองไว้อีก
ซุนเต๋ออิงทำความสะอาดเสร็จก็กลับไป ในเมื่อกลางวันลูกชายไม่อยู่ เธอก็ขี้เกียจทำกับข้าวให้ลูกสะใภ้กิน