กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 6 เผื่อวันหน้าจะได้ใช้ไงล่ะ
หยางอวิ๋นทนทรมานอยู่นานกว่าจะครบหนึ่งชั่วโมง ในช่วงท่าผ่อนคลายสุดท้าย เธอถึงกับนอนแผ่หลาอยู่บนเสื่อโยคะ จนเลิกคลาสแล้วก็ยังลุกไม่ขึ้น
“พี่ ฉันไม่ไหวแล้ว ขาของฉันยังสั่นอยู่เลยเนี่ย” เมื่อหยางอวิ๋นเห็นครูโยคะเดินออกไปแล้ว ก็รีบตัดพ้อกับซูอวี้เจี้ยนทันที
ซูอวี้เจี้ยนเดินเข้าไปช่วยบีบนวดขาให้น้องสาว “ไม่เป็นไรหรอก กลับไปปวดสักสองวันก็หายแล้ว”
“หา?” หยางอวิ๋นตกใจจนแทบกัดลิ้นตัวเอง “ยังต้องปวดอีกตั้งสองวันเหรอ? แล้วแบบนี้ฉันจะสอนหนังสือยังไงล่ะ?”
“เธอก็ไม่ใช่ครูพละสักหน่อย ไม่กระทบกับการสอนวิชาภาษาจีนของเธอหรอกน่า”
“แต่ฉันเดินไม่ไหวนี่!” หยางอวิ๋นเบะปาก ทำสีหน้าเหมือนนึกเสียใจที่มา