ตอนที่ 3 สามสิบปีนี้เธออยู่มาเสียเที่ยวจริงๆ

ตอนที่ 3 สามสิบปีนี้เธออยู่มาเสียเที่ยวจริงๆ

หยางอวิ๋นเพิ่งจอดรถสนิท ก็เห็นจางเจิ้งเดินออกมาจากประตูทางเข้าตึก

“น้าเล็ก!” จางเจิ้งสะพายกระเป๋าสะพายข้างใบหนาหนัก ยิ้มแย้มแจ่มใสพลางทักทายหยางอวิ๋น

หยางอวิ๋นยิ้มพยักหน้าเป็นการตอบรับ เธอเพิ่งอายุสามสิบ อยู่กับหลานชายวัยสิบแปดคนนี้ จะบอกว่าเป็นพี่สาวน้องชายก็ไม่เกินเลย

หยางอวิ๋นล็อกรถเสร็จกำลังจะเข้าอาคารชุด จางเจิ้งก็ร้องเรียกเธอไว้ “น้าเล็ก น้ารอเดี๋ยวนะ”

เห็นเพียงจางเจิ้งวิ่งเข้ามา ล้วงลูกอมนมกระต่ายขาวออกมาจากกระเป๋าหนึ่งเม็ด “น้าเล็ก เพื่อนร่วมชั้นของพวกเราต่างบอกว่า กินอันนี้แล้วจะโชคดี ดังนั้นทุกครั้งที่สอบประจำเดือนผมจะกินเม็ดหนึ่ง เม็ดนี้ให้คุณน้า หวังว่าโชคดีจะจุติลงบนตัวคุณน้าบ้าง จะได้แต่งงานออกไปได้เร็ว ๆ”