กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 2 ฉันยังไม่รังเกียจที่เธอแก่เลย
พอมาถึงร้านกาแฟ หยางอวิ๋นก็เห็นผู้ชายร่างท้วมใหญ่คนหนึ่งนั่งอยู่ตรงนั้น ศีรษะล้านกลางกระหม่อม ใบหน้ามันเยิ้ม สูทกึ่งใหม่กึ่งเก่าชุดหนึ่งไม่อาจห่อหุ้มพุงเบียร์ที่เริ่มยื่นล้ำออกมาได้ ช่างดูเข้ากันไม่ได้เลยกับรูปแบบการตกแต่งที่เรียบง่ายแต่สง่างามของร้านกาแฟ
แต่ก็ช่วยไม่ได้ ในเมื่อมาแล้วก็ต้องทำใจยอมรับ
ตอนนี้ขอแค่เป็นผู้ชาย ป้าใหญ่กับแม่ก็สรรหามาให้เธอหมด เธอจึงทำได้เพียงสะกดกลั้นความรู้สึกขยะแขยงไว้เพื่อมาพบหน้า เย็นนี้คงไม่ต้องกินข้าวอีกแล้ว บางทีนี่อาจจะเป็นเคล็ดลับการรักษาหุ่นเพรียวบางของเธอในช่วงหลายปีมานี้ก็ได้
การดูตัวอาจไม่ได้ช่วยให้ได้สามี แต่ช่วยลดน้ำหนักได้แน่นอน
“ขอโทษด้วยค่ะ ฉันมาสาย” หยางอวิ๋นเอ่ยอย่างมีมารยาท