กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 115 ถือว่าหายกัน
หลังจากกินข้าวเสร็จ โจวจื่อหานก็ยังอยากจะไปโรงเรียนอยู่ดี แต่หลินจิ้งอี๋ยังคงไม่ยินยอม ก่อนหน้านี้เกาหมิงเคยบอกเธอแล้วว่าช่วงนี้สภาพของโจวจื่อหานตอนอยู่ที่โรงเรียนแย่มาก อีกทั้งเพิ่งจะถูกโจวเจี้ยนกั๋วลงไม้ลงมือมา หลินจิ้งอี๋จึงไม่วางใจจริง ๆ
เธอพูดกับโจวจื่อหานว่า “ไม่ต้องรีบไปโรงเรียนหรอกลูก เอาเป็นว่าอยู่เป็นเพื่อนแม่ที่บ้านยายต่ออีกสักวัน พรุ่งนี้ค่อยไปโรงเรียน สองวันนี้ก็พักผ่อนให้เต็มที่เถอะนะ”
โจวจื่อหานลังเลเล็กน้อย “แต่ว่าผมยังทำการบ้านไม่เสร็จเลยครับ”
หลินจิ้งอี๋พูดว่า “ลูกก็ทำการบ้านที่บ้านยายนี่แหละ เดี๋ยวแม่จะคุยกับครูเกาให้เอง”
โจวจื่อหานพยักหน้า เขารู้ดีเช่นกันว่าช่วงนี้สภาพของตัวเองย่ำแย่ จำเป็นต้องปรับตัวสักหน่อยจริง ๆ
ดังนั้นเขาจึงพูดว่า “งั้นผมขอตัวเข้าห้องก่อนนะครับ”