เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 ดื่มน้ำร่วมแม่น้ำฉางเจียง
ในเค่อที่มองเห็นหลานซินถง ในใจของเหยียนเยี่ยนก็ไม่รู้ว่าควรจะกล่าวอะไรออกไปดี
มีแต่ความรู้สึกสับสนซับซ้อนอย่างเปี่ยมล้น รวมถึงความรู้สึกผิดที่ไม่อาจอธิบายเป็นคำพูด
ทั้งที่เขานึกไว้อยู่แล้วแท้ ๆ ว่าจะต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น ความผิดอยู่ที่ตัวเขาเองไม่ควรเชื่อซูหว่านอย่างหน้ามืดตามัว หรือไม่ก็คิดไปเองว่าหลานซินถงคงจะไม่ตกอยู่ในอันตรายอันใด
ด้วยการถือทัศนคติหวังพึ่งโชคช่วยเช่นนี้ เหยียนเยี่ยนพอกลับไปแล้วจึงต้องกระวนกระวายใจอยู่ตลอดทั้งคืน
จนกระทั่งเห็นว่าเช้าวันนี้หลานซินถงไม่ได้มาเข้าทำงาน เหยียนเยี่ยนถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า บางทีคงจะเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ เสียแล้ว
“ซินถง ให้อภัยฉันเถอะ ฉันไม่ใช่เจ้านายที่ดีเลย ขอโทษด้วย...”
เขากดเสียงให้ต่ำลง ตอนแรกสัญญาณที่ซูหว่านส่งมาให้เขา ก็คืออยากจะทำเซอร์ไพรส์ให้หลานซินถงจริง ๆ
ทว่าไม่ว่าเรื่องราวจะแปรเปลี่ยนไปเช่นไร ล้วนไม่อาจปัดความเกี่ยวข้องไปจากเขาได้เลย
สีหน้าของหลานซินถงราบเรียบ อ้าปากกล่าวเวยเวย “หยุดเถอะ ไม่ต้องพูดขอโทษหรอก”