กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 คนละโลกกัน
ความงุนงงฉายขึ้นบนใบหน้าของซ่งอวิ๋นเฟย
หรือว่าเขาจะเข้าใจผิดไปแล้วว่าฉันกำลังจะบอกเลิกกับเขา
เอาเถอะ คำพูดเมื่อครู่ของเธอ ฟัง ๆ ดูก็เป็นลางบอกเหตุของการบอกเลิกจริง ๆ นั่นแหละ
แต่เธอยังอยากให้เป็นฉู่จิ้นหานที่เอ่ยปากออกมาเองมากกว่า เธอไม่อยากสะสมความแค้นเพิ่มอีกแล้ว
เงียบไปครู่หนึ่ง ซ่งอวิ๋นเฟยก็เอ่ย “ฉันแค่อยากบอกว่าเริ่มง่วงแล้ว อยากนอน”
ฉู่จิ้นหานเงยหน้าขึ้นทันที จ้องมองเธออยู่นาน สีหน้าที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็ไม่อยากคุยต่อ “ดึกมากแล้ว ไปนอนเถอะ”
ซ่งอวิ๋นเฟยพยักหน้า เข้าห้องน้ำอาบน้ำแล้วออกมา รีบล้มตัวลงนอนบนเตียง
แต่เธอนอนไม่หลับ เอาผ้าห่มคลุมโปงตัวเอง ลืมตาเบิกโพลง จ้องมองไปที่ใดที่หนึ่งอย่างเหม่อลอย