กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ร้องไห้อะไร? ทรมานมากเหรอ?
ซ่งอวิ๋นเฟยโกหกอย่างหน้าตาเฉย “เขาอยากลองใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา ก็เลยตั้งใจมาที่นี่”
“ลองคิดดูสิ ถ้าเขารู้ว่าเธอเอาสถานะของเขาไปพูดพล่ามทั่ว เขาจะเป็นยังไง”
อู๋เหว่ยกะพริบตา ทำท่าเหมือนเข้าใจครึ่งไม่เข้าใจครึ่ง แล้วอ้อออกมาเสียงหนึ่ง “ผมเข้าใจ ผมเข้าใจ”
ซ่งอวิ๋นเฟยยังไม่วางใจ จึงเสริมอีกครั้ง “เพราะฉะนั้นเธอเองก็ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้ อย่าแสดงออกต่อหน้าเขา เข้าใจไหม”
อู๋เหว่ยพยักหน้ารัว ๆ ราวกับตำกระเทียม “เข้าใจ ๆ ๆ”
ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ อู๋เหว่ยก็พูดอีก “แล้วไม่ใช่บอกว่าเขาหายตัวไปหรือไง”