เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 วันยุ่ง ๆ ทะเลาะกับแม่ฉันอีกแล้ว
วันรุ่งขึ้น เสียงนาฬิกาปลุกบนโทรศัพท์มือถือก็ดังปลุกฉันตรงเวลาเป๊ะ
หลังจากล้างหน้าแปรงฟันและจัดการตัวเองอย่างรวดเร็ว ฉันก็ถือของขวัญเดินออกจากห้องนอน ฉันคิดว่าเฉินเฮ่าจะตื่นแต่เช้าตรู่มาเตรียมอาหารเช้าให้เหมือนเมื่อก่อน ทว่าพออุ้มของขวัญเดินมาถึงห้องครัวด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม ฉันกลับพบว่าข้างในนั้นว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่เงาคน
เฮ้อ ดูท่าฉันคงคิดมากไปเอง ตอนนี้เพิ่งจะ 6 โมงเช้า เฉินเฮ่าจะตื่นเช้าขนาดนี้มาเตรียมอาหารเช้าให้ฉันได้อย่างไร?
ฉันคิดจะวางของขวัญไว้บนโต๊ะอาหารแล้วค่อยออกจากบ้านเตรียมตัวกลับไปทำงานที่บริษัท แต่พอเปลี่ยนใจคิดอีกที ก็รู้สึกว่าไม่ถูก ฉันยังไม่ได้มอบของขวัญให้เขาด้วยมือตัวเอง ยังไม่ได้เอ่ยปากบอกเขาด้วยตัวเองสักคำว่า “สุขสันต์วันเกิด” ด้วยเหตุนี้ฉันจึงเดินไปหน้าประตูห้องนอนของเขา แล้วค่อย ๆ บิดลูกบิดประตูเบา ๆ ในใจแอบหวังลึก ๆ ให้ประตูห้องของเขาลงกลอนไว้ จะได้ไม่ต้องเข้าไปรบกวนเขา
ทว่าผลลัพธ์กลับทำให้ฉันพบว่า สิ่งที่เขาทำมักจะสวนทางกับความต้องการของฉันเสมอ ประตูห้องของเขาไม่ได้ล็อกอย่างนั้นหรือ? ประตูห้องเขาไม่ได้ล็อกจริง ๆ ด้วย ทำเอาฉันนึกเสียใจจนแทบอยากจะวิ่งเอาหัวชนกำแพงเดี๋ยวนั้นให้รู้แล้วรู้รอด