เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 สุดสัปดาห์ที่คุ้มค่า
“อืม พูดได้ดี เงินทองมากมายแค่ไหนก็ซื้อความชอบของฉันไม่ได้!”
ฉันไม่รู้ว่าทำไมเฉินเฮ่าถึงต้องพูดซ้ำคำพูดของฉัน เป็นเพราะชอบที่ฉันจูบเขาหรือเปล่า หรือว่าเขาคิดว่าที่ฉันพูดมันมีเหตุผล
“เฉินเฮ่า” ฉันเอามือข้างหนึ่งเท้าแก้ม เอียงคอจ้องมองเฉินเฮ่าตรงหน้าอย่างเคลิบเคลิ้ม หน้าตาของเขาหล่อเหลาจริง ๆ ใบหน้าที่ดูดีแบบนี้ ช่างถูกใจฉันไปเสียทุกอย่าง
“อืม”
“คุณเคยหวั่นไหวกับผู้หญิงคนไหนบ้างไหม?”
“ตอนเรียนมหาวิทยาลัยเคยมี ตอนเริ่มเข้าสู่วัยทำงานก็เคยมี หลังจากนั้นพอสู้ชีวิตในสังคมมาสามปี ก็ไม่เคยมีอีกเลย”
“เฉินเฮ่า ผู้หญิงที่คุณเคยหวั่นไหวด้วยมีกี่คน?”
“จำไม่ได้แล้ว”
เขาจำไม่ได้ได้ยังไงกัน เป็นไปได้ยังไง แล้วฉันล่ะ เขาอายุตั้ง 35 ปีแล้ว ความหมายก็คือฉันไม่ใช่คนที่ทำให้เขาหวั่นไหวอย่างนั้นหรือ?