เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 เฉาเหล่ยชวนฉันร่วมลงทุนทำบริษัทนายหน้า
วันรุ่งขึ้นตรงกับช่วงสุดสัปดาห์พอดี จางจิ้งโทรมาหาฉันแต่เช้าตรู่แล้วถามว่า “เหมยเต้าหู้ วันนี้พวกเราไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อไหม?”
เวลานั้นฉันกำลังนอนอยู่บนเตียง จู่ ๆ ก็โดนเสียงโทรศัพท์ของเธอปลุกจนตื่น ในใจจึงรู้สึกโมโหอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นแก่ที่เธอเคยช่วยเหลือฉันไว้มาก่อน ฉันก็ทำได้เพียงเลือกที่จะให้อภัยเธอ
เวลานั้นฉันพยายามสะกดกลั้นโทสะที่จวนเจียนจะระเบิดออกมาในใจ แม้แต่ตาก็ขี้เกียจจะลืมขึ้น ได้แต่กดปุ่มเปิดลำโพงโทรศัพท์มือถือแล้วตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน “ได้สิ เธอจะมาหาฉันที่นี่ หรือจะให้ฉันไปหาเธอที่โน่น?”
“เหมยเต้าหู้ วันนี้เปลี่ยนเป็นเธอมาหาฉันเถอะ เมื่อคืนฉันเล่นเกมจนถึงตีสี่ถึงได้นอน ตอนนี้ง่วงมากจริง ๆ ยังอยากจะนอนตื่นสายต่ออีกหน่อย”
ยัยผู้หญิงบ้านี่ ตัวเองก็ยังนอนไม่อิ่ม แล้วจะมาสร้างความวุ่นวายให้ฉันทำไม? นี่สมองมีน้ำเข้าจนขึ้นสนิมไปแล้วหรือไง?