เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 หลังเมาฉันเหมือนลืมอะไรบางอย่างไป
สองคนกำลังช่วยกันเตรียมกับแกล้มสำหรับดื่มตอนค่ำอยู่ในครัว ทันใดนั้นที่ประตูใหญ่ก็มีเสียงเคาะประตูดัง “ก๊ก ๆ”
ฉันกับจางจิ้งต่างมองหน้ากันไปมา บนใบหน้าของพวกเราเต็มไปด้วยความสงสัย ในกวางโจวนอกจากจางจิ้งกับเซียวจิ่งเฉินแล้วก็มีแค่เฉินฉีเท่านั้นที่รู้ที่อยู่ของเจี่ยนเหมย (ฉัน) เวลานี้จะเป็นใครกันล่ะ?
ฉันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังเดินไปเปิดประตู
“ไง คนบ้านเดียวกัน อยู่บ้านพอดีเลย เย็นนี้ผมจะนึ่งปลา แต่ที่บ้านไม่มีขิงแล้ว พอจะขอยืมจากบ้านพี่สักแง่งได้ไหม พรุ่งนี้ผมซื้อแล้วจะเอามาคืนนะ”
“อ๋อ มีจ้ะ เดี๋ยวฉันไปหยิบให้นะ ขิงแค่แง่งเดียวเอง ไม่ต้องคืนหรอก เธอรอแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวฉันเข้าไปหยิบให้”
ฉันที่กำลังยืนงงเป็นไก่ตาแตกว่าเขามาหาฉันทำไม ได้แต่ยืนมองปากของเพื่อนบ้านขยับพะงาบ ๆ โชคดีที่สุดท้ายฉันก็ฟังเข้าใจ ที่แท้เขาก็แค่มาขอยืมขิงแง่งเดียวเท่านั้น
ฉันจึงหันหลังเดินเข้าครัวไปรื้อค้นอยู่ยกใหญ่ กว่าจะหาขิงเหี่ยว ๆ เจอสักแง่งก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ฉันจึงยื่นให้เพื่อนบ้านด้วยความเกรงใจอยู่บ้าง