เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 งานแรก
ฉันคิดมาตลอดว่าการเป็นพนักงานขายก็คงเหมือนตอนช่วยพ่อฉันขายผัก ขอแค่ปากหวานพูดเก่งก็ขายของได้แล้ว
ทว่าความคิดของฉันกลับไร้เดียงสาเกินไป ในเมื่อแวดวงการทำงานไม่ใช่ตลาดผักสักหน่อย!
มันไม่ได้อาศัยแค่เสียงดัง ปากหวาน หรือผักดูสดใหม่แล้วจะปิดการขายหาเงินได้ อีกทั้งสิ่งที่บริษัทพวกเราขายคือเซิร์ฟเวอร์ คำสั่งซื้อหนึ่งถ้าน้อยหน่อยก็หลายแสนหยวน มากหน่อยก็หลักล้าน จะเอาไปเทียบกับกำไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ในตลาดผักได้อย่างไร?
แม้ฉันจะท่องจำข้อมูลผลิตภัณฑ์จนขึ้นใจ ถึงขั้นพูดปากเปล่าต่อหน้าลูกค้าได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ฉันก็ยังขายสินค้าไม่ได้สักคำสั่งซื้อเดียว เข้าทำงานมาสามเดือนไม่ได้สร้างมูลค่าให้บริษัทแม้แต่แดงเดียว
ในใจกระวนกระวายเหลือเกิน ในเมืองหลวงที่ดินทุกตารางนิ้วมีค่าดั่งทองคำ การได้ค่าจ้างเดือนละ 1,000 หยวนมันจะไปพอทำอะไร? เงินแค่นี้แม้แต่ตัวเองฉันยังเลี้ยงไม่รอด เดิมทียังวางแผนไว้ว่าพอได้ค่าจ้างเดือนแรกก็จะย้ายออกจากบ้านพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง เพื่อคืนพื้นที่ให้คู่สามีภรรยาของพวกเขา