เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ซัดพี่ชายฉันน่วม
ตลอดช่วงประถมหลังจากนั้น หลีเสี่ยวฟางเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะของฉันมาโดยตลอด ผลการเรียนของฉันไม่เคยตามเธอทันเลย ฉันรู้สึกโชคดีเหลือเกินที่ในชีวิตนี้ได้พบกับเธอ ทำให้เรากลายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกันและกันในวัยที่ไร้เดียงสาที่สุด เธอได้ช่วยเยียวยาวัยเด็กอันแสนอาภัพทั้งหมดของฉัน
พอหมดช่วงปิดเทอมฤดูร้อน พวกเราก็ขึ้นชั้นประถมสี่ วันจันทร์ที่สองหลังเปิดภาคเรียน ฉันก็เวียนมาถึงวันเกิดของตัวเองอีกครั้ง
ทว่าดูเหมือนทุกคนจะไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดฉัน รวมไปถึงเสี่ยวฟางด้วย เพราะฉันไม่เคยบอกเธอเลยว่าวันเกิดของฉันคือวันไหน
ในวันที่แสนพิเศษที่สุดของชีวิตวันนี้ ฉันหวังว่าจะได้รับคำอวยพรจากเพื่อนสนิททั้งสองคน
ฉันจึงแอบเหลียวมองหาถังฮุยที่แถวด้านหลัง แต่เขาก็ยังคงหลบหน้าฉันอยู่ตลอด
ฉันอยากจะบอกเขาเหลือเกินว่า วันนี้เลิกหลบหน้าฉันได้ไหม วันนี้เป็นวันเกิดฉัน ฉันแค่อยากอาศัยวันพิเศษนี้กลับมาคืนดีกับนาย เราจะได้เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเหมือนแต่ก่อน ทว่าเขาก็ยังไม่ยอมให้โอกาสนี้แก่ฉัน
ได้ยินเพื่อน ๆ ในห้องพูดกันว่า ช่วงนี้ถังฮุยหันมาชอบวาดรูป
ยามนี้เขาหลงใหลการวาดรูปจนเข้าขั้นคลั่งไคล้ ไม่ว่าจะเวลาเรียนหรือหลังเลิกเรียน เขาก็วาดรูปไม่หยุดหย่อนตลอดเวลา
เขาถูกครูจับได้คาหนังคาเขาตั้งหลายครั้ง แล้วก็โดนลงโทษสารพัดรูปแบบ เพียงหวังให้เขารู้จักเพลา ๆ ลงบ้างแล้วตั้งใจเรียน ครูก็คอยดุด่าและตักเตือนเขาอยู่ตลอด ทว่าเขากลับไม่สนใจแม้แต่น้อย