เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 เพื่อนร่วมโต๊ะผู้มีน้ำใจ
วันที่สามของการเปิดภาคเรียน ถังฮุยกระซิบกับฉันเบา ๆ “เจี่ยนเหมย พวกเรานั่งโต๊ะติดกันมาจะสามวันแล้ว ในฐานะเพื่อน ฉันคิดว่าตัวเองมีหน้าที่อย่างยิ่งที่จะต้องช่วยเธอติวเสริมความรู้ของชั้นเรียนขึ้นมา”
ฉันมองเขาด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาเอาความมั่นใจมาจากไหน ทำไมถึงคิดว่าระดับความรู้อย่างเขานั้นจะมาช่วยติวเสริมความรู้ให้ฉันได้?
ถังฮุยไม่ได้สนใจความเคลือบแคลงสงสัยที่ฉายชัดบนใบหน้าของฉันเลยสักนิด เขายังคงพูดด้วยสีหน้าภาคภูมิใจว่า “ต่อไปนี้ทุกวันฉันจะเจียดเวลาเล็ก ๆ น้อย ๆ ช่วยติวเสริมความรู้ชั้นเตรียมอนุบาลให้เธอ ขึ้นอยู่กับว่าเธอกลัวความลำบากไหม! แต่ฉันไม่กลัวลำบากแน่นอน ฉันเป็นลูกผู้ชาย”
ฉันมองเขา ฉันจ้องเขา ฉันจ้องมองเขาอยู่นาน มองจนไม่อาจละสายตาได้ กระทั่งจ้องจนเขาเริ่มเคอะเขินทำตัวไม่ถูก ฉันถึงค่อย ๆ เบนสายตาหลบ จากนั้นก็โยนคำถามชี้ขาดออกไปคำถามหนึ่ง “นายเรียนอะไรมาจากชั้นเตรียมอนุบาลบ้างล่ะ? นายจะสอนอะไรฉันได้?”