ตอนที่ 233 เฉินหย่งชิ่งที่ทั้งโง่ทั้งร้ายกาจ

ใครจะไปรู้ว่าโรเจอร์สกลับตามมาด้วย

“ทำอะไรน่ะ นายยังไม่ไปนอนอีกเหรอ” หลินซีพูดอย่างอารมณ์ไม่ดี

โรเจอร์สลากเก้าอี้ออกมา นั่งแหมะลงไป ยกขาซ้ายพาดขาขวา วางท่าทางอย่างเต็มที่ มีมาดจิตแพทย์อัจฉริยะในตอนนั้นอยู่มากทีเดียว

เขาพูดอย่างจริงจัง “คุณหนูใหญ่หลิน อยากคุยไหม แบบหนึ่งร้อยแต้มต่อครั้งน่ะ มา รูดแต้มก่อนเลย”

เขายังมีหน้ายื่นกำไลยืนยันตัวตนเข้ามาอีก

หลินซีฟาดฝ่ามือใส่จนมันถอยกลับไป “กำไลยืนยันตัวตนมันของปลอม จะรูดอะไรเล่า”

“จริงด้วย…” โรเจอร์สรู้สึกปวดใจนิดหน่อย “ลงบัญชีไว้ก่อนก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้นะ…”

หลินซีไม่อยากพูด จึงใช้สายตาไม่เป็นมิตรทิ่มแทงใส่เขา หวังว่าเขาจะรู้ตัวแล้วเดินจากไปเอง