กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คนทั้งหลายจึงค่อยวางใจ มุดกลับเข้าไปหลบในแผ่นเหล็กทรงสามเหลี่ยม แทะบิสกิตอัดแท่ง ดื่มน้ำ แล้วรอคอยให้พลังพิเศษฟื้นฟู
“นี่คือต้นไม้เหรอ ตีให้ตายฉันก็ไม่เชื่อ!”
“อสุรกายชัด ๆ ไหนว่าหลังก่อตั้งประเทศห้ามบำเพ็ญจนกลายเป็นปีศาจไงล่ะ!”
“ตอไม้ชวนขนหัวลุกพวกนั้นถูกเผาจนหมดหรือยัง ถ้าเอาไปให้สถาบันวิจัยคงตกใจตายกันหมดแน่!”
“นั่นใช่ตอไม้ซะที่ไหน นั่นมันกองซากศพที่ถูกเนื้อไม้ห่อหุ้มไว้ต่างหาก!”
“พอเถอะ ฉันยังนึกว่านายจะบอกว่านั่นคือดอกไม้ที่เบ่งบานบนซากศพเสียอีก!”
“บนซากศพจะไปบานเป็นดอกไม้อะไรได้ ดอกบุกกลิ่นศพเหรอ?”
“นายอ่านนิยายมากเกินไปแล้ว ไปอ่านตำราให้เยอะ ๆ หน่อยเถอะ!”
“ต้องเป็นแบบนี้ทุกครั้งเลยเหรอ ถึงจะไม่ถูกต้นไม้กลายพันธุ์เล่นงานจนตาย ก็ต้องโดนลำต้นของมันฟาดกระหน่ำอยู่ดี?”
“……”