เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินซีรู้สึกถึงความผิดปกติ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้ว สองมือปล่อยตาข่ายเพลิงแผดเผาขึ้นไปยังร่มเงาไม้เหนือศีรษะทันที!
เอ๊ะ ร่มเงาไม้กลับไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ เลย
หลินซีตื่นตระหนกในใจ เป็นไปได้อย่างไร นี่มันต้นไม้กลายพันธุ์อะไรกัน ถึงได้สลายการโจมตีของเธอไปได้อย่างเงียบเชียบ
เธอเรียกพลังพิเศษออกมาใหม่อีกครั้ง เปลวเพลิงแผ่ซ่านทั่วฝ่ามือ ดูแล้วเป็นปกติดีทุกอย่าง
หลินซีรู้ตัวแล้วว่าตนเองติดกับดักเข้าให้แล้ว
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เธอเข้ามายังสถานที่แห่งนี้โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิด เรื่องนี้ทำให้เธออดใจคอไม่ดีไม่ได้
เธอสะกดใจตนเองให้สงบลง แล้วเดินมุ่งหน้าต่อไปข้างหน้า ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน อย่างไรก็ต้องเดินไปจนสุดทางได้สิน่า
เธอไม่รู้ว่าเดินไปนานเท่าใด ถึงได้เห็นประกายแสงกลุ่มหนึ่ง สว่างจ้าจนทำให้คนแสบตาจนลืมไม่ขึ้น