ตอนที่ 142 นกแก้วขนาดใหญ่พูดได้

เอ๊ะ เจ้านกแก้วตัวใหญ่นี่ยังไม่ตาย หลินซีกับหลินอูอูรู้สึกกร่อยไปนิด แสดงละครเก้อเสียแล้ว

ศาสตราจารย์เจิ้งที่ร้องไห้ค้างอยู่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ ก็เช็ดน้ำตาอย่างเก้อเขิน

นกแก้วตัวใหญ่ชื่อเป่าเป่า ถึงจะไม่ตายแต่ขนบนตัวก็ถูกถอนไปไม่น้อย โดยเฉพาะตรงหางที่ถูกถอนจนโกร๋น

ตาเฒ่าเจิ้งปั้นหน้าเคร่ง จะคุยเรื่องค่าชดเชยกับหลินซีให้ได้

หลินซีย่อมไม่ยอมอยู่แล้ว “อูอูบ้านเรายังเป็นเด็กอยู่เลยนะ ดูหน้ามันโดนข่วนสิ เดิมทีหน้าตาดูดีขนาดไหน ตอนนี้เสียโฉมไปแล้วเนี่ย ฉันยังไม่ได้คิดค่าชดเชยกับคุณเลยนะ!”