ตอนที่ 141 เป่าเป่านกแก้วใหญ่

หลินซีกุมขมับ “เจ้าอูอูน้อยเอ๋ย นายต้องตั้งใจเรียนรู้วัฒนธรรมเพิ่มจริง ๆ แล้วล่ะ ทางฝั่งพวกเรายังมีคำพูดอีกประโยคหนึ่งที่ว่า ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา ซึ่งหมายความว่าชีวิตคนเราย่อมมีพบก็ต้องมีจาก ไม่มีใครสามารถอยู่ด้วยกันไปได้ตลอดหรอกนะ!”

หลินอูอูกระโดดพรวดขึ้นมายืนตัวตรงพลางมองไปยังหลินซี “อาอู พูดไม่ถูกสักหน่อย พวกเราก็อยู่ด้วยกันตลอดไปไง! ชิงเป่า อูอู ทาสจ๋า พวกเราอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ!”

“รู้แล้ว นั่นมันพวกเรานี่! คนอื่นย่อมไม่เหมือนกันอยู่แล้วล่ะ!” หลินซีลูบเจ้าแมวอ้วนตัวแน่นปึ้ก รู้สึกว่าสัมผัสมันนุ่มมือดีจริง ๆ

ผ่านไปสองสามวัน หลินซีก็ไปหาเย่เฉิน