กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“งั้นก็ไปสิ!” เย่เฉินคลุกคลีกับหลินอูอูมานาน พอจะเดาความคิดของมันได้บ้างแล้ว
“แต่ว่า ตลาดนัดก็น่าจะเป็นแบบขนาดย่อม พวกโรงงานในครัวเรือนทำนองนั้น คงไม่มีการซื้อขายแลกเปลี่ยนขนาดใหญ่หรอก”
“คุณรู้อีกแล้วเหรอ?” หลินซีเหลือบมองเขา
เย่เฉินยิ้มบาง ๆ “ตอนนี้ฐานที่มั่นยังไม่สนับสนุนการค้าขนาดใหญ่”
“ทำไมล่ะ?”
“ตัวการค้าเองอาศัยการทำกำไรจากส่วนต่างของราคา ในสถานการณ์ที่เสบียงอุดมสมบูรณ์อย่างยิ่งก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ตอนนี้เสบียงขาดแคลน ไม่พอใช้ด้วยซ้ำ คุณคิดว่าทำไมฐานที่มั่นต้องอนุญาตให้มีคนมาแสวงหากำไรทางการค้าในสภาพแบบนี้ด้วยล่ะ