ตอนที่ 121 เรือนรับรองและโรงอาหาร

เสี่ยวเล่อเดินจากไปด้วยความดีอกดีใจ

หลินซีรู้สึกว่า ครั้งนี้โชคดีจริง ๆ ที่พาคนพวกนี้ออกมาด้วย ต้องให้พวกเขามองความเปลี่ยนแปลงของวันสิ้นโลกนี้ให้ออก

เรื่องแบบนี้มีอะไรน่าเศร้าใจกัน เขาสามารถมีชีวิตรอด ทำงานได้อย่างปลอดภัย และนอนหลับได้อย่างสงบสุข

เวลาขายบิสกิตก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกใครแย่งชิงไป ทั้งไม่ต้องกลัวว่าจะถูกใครจับไปกินเนื้อ สถานการณ์เช่นนี้เป็นผลลัพธ์จากความทุ่มเทสุดกำลังของคนนับไม่ถ้วนแล้ว

ที่จริงจ้าวจื้อหย่งก็ได้รับแรงกระแทกมากเช่นกัน เด็กคนนั้นอายุน้อยกว่าน้องสาวของเขาเพียงไม่กี่ปี เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่า หากตนเองยังอยู่ต่างประเทศ น้องสาวของเขาจะต้องเผชิญกับอะไรบ้าง