กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินอูอูเห็นทั้งสองคนคุยกันอย่างสนุกสนานโดยไม่สนใจมัน จึงไม่ยอมแพ้และเบียดแทรกเข้าไปตรงกลางระหว่างคนทั้งสองอย่างดื้อดึงเพื่อเรียกร้องตัวตนอย่างเกรี้ยวกราด
เย่เฉินยังไม่ทันได้รังเกียจมัน จ้าวฮุยก็ผลักประตูพรวดพราดเข้ามาเสียงดัง “ปัง”
“หัวหน้าหน่วย ทำไมคุณถึงมาอุดอู้อยู่ตรงนี้ล่ะ เรื่องข้างนอกตั้งเยอะแยะคุณไม่สนใจเลยเหรอ! อ้าว พี่ คุณก็อยู่ด้วยเหรอ!”
พร้อมกับเสียงตะโกนแหกปากของสวี่ชิวหมิง “หัวหน้าหน่วยครับ คุณอยู่ที่ไหน มีคนมาหาคุณครับ!”
เย่เฉินไม่เคยรู้สึกรังเกียจเพื่อนร่วมรบพวกนี้เท่าวันนี้มาก่อน “ออกไปเลย ออกไปเลย มาตามหาฉันทำไม! แต่ละวัน ๆ ทำงานกันเองไม่เป็นหรือไง ฉันเป็นผู้ปกครองพาลูกมาเลี้ยงหรือไง!”