เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ความรู้สึกนี้ทำให้หลินซีรู้สึกรังเกียจมาก เธอเลือกที่จะหลีกเลี่ยง ยอมเป็นคนชั่ว ยังสบายใจและเป็นอิสระกว่าการเป็นผู้กอบกู้เสียอีก
“ฮ่า ๆ อย่างเธอน่ะนะ! ยังจะคนชั่วอีกเหรอ!” จ้าวจื้อหย่งขำกับคำพูดของเธอจนตัวงอ
เมื่อเห็นหลินซีหน้าบึ้ง เขาก็ตบศีรษะเธอเบา ๆ “เธอรู้อะไรไหม? คนชั่วตัวจริงน่ะ ปากจะไม่มาร้องตะโกนปาว ๆ ทุกวันหรอกว่าจะฆ่าคนปิดปาก เขาจะเอาแต่ยิ้มแป้น พูดว่านายคือพี่น้องของเขาตลอดไป จากนั้นพอนายไม่ทันระวัง ก็จะอยู่ข้างหลังนาย ปัง! นัดเดียวปลิดชีพ! เอาละ รีบไปกันได้แล้ว! หลินคนชั่ว!”
พอได้เจอสวีกว่างชิงอีกครั้ง เขาสงบสติอารมณ์ลงได้มากแล้ว และช่วยจ้าวจื้อหย่งออกแรงยกเสบียงลงมาข้างล่างด้วยกัน
หลินซีหาข้ออ้างไปเอาเรือยางจู่โจมที่ซ่อนไว้ เดินเร็ว ๆ ไม่กี่ก้าวแล้วนำเรือยางจู่โจมปล่อยลงน้ำ