กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจ้าแผลเป็นมีดมองหลินซีตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาหื่นกระหาย “ฮ่า ๆ น้องสาวจ๋า อยากทำอะไรก็ทำตามใจชอบเลยสิ...”
คนรอบข้างพากันหัวเราะฮ่า ๆ อย่างพิลึก “ป๋าแผลเป็น อย่าลืมพวกพี่น้องล่ะ!”
สวีกว่างชิงโกรธจนตัวสั่น “พวกแก! พวกแกทำแบบนี้ได้ยังไง พวกแกกำลังทำผิดกฎหมายนะ!”
“ฮ่า ๆ ไอ้งั่งนี่มาจากไหนวะ ป่านนี้ยังฝันกลางวันอยู่อีก! พวกกูทำผิดกฎหมายแล้วมึงจะทำไมล่ะ! แจ้งตำรวจสิ เรียกตำรวจมาเลยสิวะ!”
คนรอบข้างหลายคนวางก้ามกำเริบเสิบสานถึงขีดสุด คนที่อายุน้อยที่สุดก็เพิ่งจะสิบห้าสิบหกปีเท่านั้น
หลินซียืนหันหลังให้เจ้าแผลเป็นมีด เธอแบมือสองข้างให้จ้าวจื้อหย่ง ยักไหล่ แล้วส่ายหน้าเป็นเชิงเสียดาย ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เธอหาเรื่อง แต่เรื่องมันวิ่งเข้ามาหาเธอเอง