ตอนที่ 37 ดอกไม้กินคนอันแสนชัดเจน

พอดิบพอดีกับที่ยังไม่ทันก้าวเข้าค่ายมวย ก็ได้รับข้อมูลจากฉินหย่วนซือ

เขาบอกว่ากลับถึงประเทศแล้ว อยากเลี้ยงข้าวเธอสักมื้อ และถามว่าเธอพอจะมีเวลาว่างช่วงไหน

หลินซีบอกเขาว่าตนเองไม่ได้อยู่เมืองไห่ แต่อยู่เมืองเป่ย

ฉินหย่วนซือกลับยิ่งดีใจ รีบบอกว่าตัวเขาเองก็อยู่เมืองเป่ยเช่นกัน

หลินซีจึงนัดกินมื้อค่ำกับเขา

เมื่อเข้ามาในค่ายมวย หลินซีก็เปลี่ยนเสื้อผ้า ถักเปียผมไว้ด้านหลังศีรษะ แล้วเริ่มอบอุ่นร่างกาย

รูปร่างของเธอสมส่วน เส้นสายทรวดทรงลื่นไหล กล้ามเนื้อบางกระชับปกคลุมอยู่บนกระดูก ทั้งเปี่ยมด้วยพละกำลังและดูเพรียวยาวคล่องแคล่ว

เธอชกกระสอบทรายไป 1 ชั่วโมงตามปกติ พละกำลังอันมหาศาลดึงดูดสายตาผู้คนให้หันมามองอยู่บ่อยครั้ง

ยามหาคนมาประลองฝีมือนั้น กลับไม่ค่อยราบรื่นเท่าไร