เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ค่ำวันต่อมา ผู้อาวุโสใหญ่ ผู้อาวุโสสอง ผู้อาวุโสหก ผู้อาวุโสสี่ และลั่วชิงโจวได้มาพบหน้าพร้อมกัน
ไม่ใช่การประชุมอย่างเป็นทางการ ทั้งหมดเพียงแค่นั่งล้อมวงหารือกัน
ผู้อาวุโสใหญ่มองผู้อาวุโสสี่ที่ดูเหนื่อยล้า “ถึงได้บอกไงว่ายังไงก็ต้องเป็นคนหนุ่มสาว เธอดูเสี่ยวลั่วสิ อดหลับอดนอนหนักกว่าเธออีก แต่ยังดูกระปรี้กระเปร่ากว่าเธอตั้งเยอะ!”
ผู้อาวุโสสี่ไม่ยอมรับอย่างยิ่ง “งานผมเยอะกว่าเขานี่ครับ ผมต้องจัดคนไปทำงาน ตู้คอนเทนเนอร์กองเป็นพะเนินขนาดนั้น ต้องเปิดตู้ แล้วยังต้องคัดแยกอีก แต่ก็นะ ของดีข้างในนั้นมีไม่น้อยจริง ๆ!”
ผู้อาวุโสสองถามลั่วชิงโจว “ของพวกนี้คงไม่มีทางไร้เจ้าของหรอกมั้ง รู้หรือยังว่าเป็นของใคร?”
ผู้อาวุโสหกแทรกขึ้นมาประโยคหนึ่ง “ของพวกนั้น ยืนยันแล้ว เป็นของที่ฝั่งโน้นทำหายจริง ๆ!”