ตอนที่ 32 หมู่บ้านจัดสรรผานซานที่มั่นคงดุจหินผา หนักแน่นดุจภูผาไท่ซานงั้นหรือ?

หลินซีโทรศัพท์หาอู๋ลิ่งซู บอกเธอว่าตัวเองถึงบ้านแล้ว และนัดพบกันในวันรุ่งขึ้น

หลินซีเตรียมโสมอเมริกันหนึ่งลังจากประเทศเหม่ยลี่และไวน์ลาฟีจากฝรั่งเศสหนึ่งลังไว้เป็นของฝาก

“ตายจริง ขอบคุณนะ ไปเที่ยวยังอุตส่าห์จำได้ว่าต้องซื้อของมาฝากฉัน ถือลำบากแย่เลย!”

อู๋ลิ่งซูพินิจมองเด็กสาวตรงหน้า หลังจากออกไปเที่ยวพักผ่อนมาระยะหนึ่ง กลิ่นอายรอบตัวก็เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

ไม่ได้ผอมแห้งเหมือนแต่ก่อน ทว่าก็ไม่ได้อ้วน พูดได้เพียงว่ากำลังพอดี และดูเหมือนจะสูงขึ้นอีกเล็กน้อย ยิ่งขับให้ดูเพรียวระหง แม้จะสวมเพียงชุดลำลอง ก็ยังแฝงอานุภาพที่ไม่อาจมองข้าม

เส้นผมดำขลับนุ่มสลวย ผิวพรรณผุดผ่องไร้ที่ติ ทั้งร่างเปล่งประกายเจิดจ้า