เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เธอใช้ถ้อยคำที่เยือกเย็นและเป็นกลางที่สุด บรรยายรายละเอียดที่โหดร้ายทารุณที่สุด
ตอนแรกสุด ผมนึกว่ารายละเอียดพวกนี้จะทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจเสียอีก ถึงได้บรรยายออกมาได้สมจริงขนาดนี้
แต่พอผมอ่านทบทวนซ้ำ ๆ หลายรอบ กลับไม่ใช่เลย
ในตัวอักษรสัมผัสได้ว่าเธอเจ็บปวดทรมานมาก ทว่าเธอไร้กำลังที่จะแก้ไข จึงจำต้องขอความช่วยเหลือ
เธอหวังให้เราช่วยเหลือเหล่าทหารหนุ่มที่เคยให้ความช่วยเหลือแก่เธอและพวกผู้รอดชีวิต
ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ระบุชื่อแซ่ที่แน่ชัดของพวกเขาออกมาหรอก
เธอหวังว่าพวกเราจะไม่เดินซ้ำรอยเดิม”
ผู้อาวุโสเจ็ดถามว่า “ในนี้มีทหารคนหนึ่งที่ช่วยชีวิตเธอไว้ เป็นของกองกำลังไหนกัน จะใช่คนที่พวกเขารู้จักหรือเปล่า ตรวจสอบดูหรือยัง”
ลั่วชิงโจวตอบว่า “ตรวจสอบแล้วครับ ปัจจุบันเป็นสามัญชน ได้ยินว่าเขาวางแผนจะเข้ารับราชการทหาร”
ผู้อาวุโสสี่ตบโต๊ะ “เป็นเด็กดีของพวกเราแท้ ๆ !”